De ongeschreven regels van besturen

Het zijn niet de dingen maar de voorstelling van dingen die ons in verwarring brengen’.
Epictetus.

De kwaliteit van de bestuurders en de kwaliteit van hun samenwerking bepalen de kwaliteit van het bestuur. Het is nog ongebruikelijk om stil te staan bij de vragen als: wat is een goede samenstelling voor een bestuur, wat zijn goede bestuurders en hoe word je een goed bestuur.

Dit zijn vragen die te maken hebben met de bestuurscultuur, met het gedrag van individuele bestuurders en dat van het collectief. Een bestuurscultuur bestaat uit verborgen spelregels, ingeslepen gedragspatronen die meer te maken hebben met emoties dan met de ratio.

Het beginpunt van de speurtocht naar verborgen spelregels is de aandacht voor ‘moeilijke emoties’ in een organisatie. Deze emoties hebben te maken met wat zakelijk moet maar menselijkerwijze gesproken niet altijd gemakkelijk gaat. Zo kan het uitgangspunt’ we moeten klantgerichter werken’ nog meer druk zetten op een afdeling die toch al moeite heeft met de werkdruk.

Doel?
Deze workshop gaat over de vraag hoe een bestuur haar niet functionele, verborgen spelregels op het spoor kan komen en deze vervangen door een gedragscode die tot voorbeeld kan dienen.

Doelgroep:
besturen en raden van toezicht

Voorbeeld

Dilemma’s en keuzevraagstukken benader ik op basis van een perspectievenkwadrant. Dit kwadrant is gebaseerd op vier herkenbare denklijnen in de filosofie. Zo ontstaan vier invalshoeken bij de beoordeling van een dilemma.
1.    Professionaliteit: ik baseer mijn oordeel op kritische zelfreflectie
2.    Utiliteit: de gevolgen zijn doorslaggevend voor mijn oordeel
3.    Authenticiteit:  in mijn oordeelsvorming staat ‘trouw aan mijzelf’ centraal  
4.    Gemeenschappelijke betekenis: ik baseer mijn oordeel op interpretatie van de context
Het effect van wisseling van perspectieven is ruimte om te kiezen en een keuze die past.